Yol öğretir, ayna gösterir, ruh tekamül eder
Modern çağda SABIR çoğu zaman yanlış anlaşılan bir kavramdır. Hızın, anlık tatminin ve sonuç odaklılığın yüceltildiği bir zamanda sabır; atalet içinde, geri kalma, pasifleşmek ya da boyun eğmek, bir başkasının düşüncesine mahkûm olmak, hiçbir gayret göstermeden bir şeyin zamanının gelmesini beklemek olarak algılanır. Sabır ve Tedriç, bu süreçte önemli bir rol oynamaktadır. Hakikatte Sabır Beklemek … Devamını oku
“İnsanları her şeye rağmen idare edebilmenin sırrı nedir?” Bu soru, içimizden bir arkadaşımızın Ergün Arıkdal Ruhsal Araştırmalar Enstitüsü Başkanı Tarık Arıkdal’a yöneltmiş olduğu bir soru olup, İnsan İlişkilerinde Ruhsal Simya üzerine düşündürmektedir. Bu soruya Tarık Arıkdal’ın verdiği cevap, aslında sadece sosyal bir becerinin değil, tekâmül yolundaki bir ruhun yaşam manifestosudur; cevap şöyledir: “İnsanları (vazifeye ihanet … Devamını oku
Önceki yazımızda, içimizdeki “At, Araba ve Sürücü“nün (Duygu, Beden ve Akıl) nasıl birbirinden kopuk yaşadığını ve bu yüzden hayatımızın bir “kaza”lar silsilesine dönüştüğünü incelemiştik. Ancak bu tabloyu tamamlayan çok daha kritik bir soru var: Biz kimiz? Kadim ezoterik öğretilere ve Gurdjieff sistemine göre, ‘İnsan’ kelimesi tek bir varlığı tanımlamaz. Bu öğretide insanlık, gelişim seviyelerine göre … Devamını oku
İnsan, tek bir “ben”den ibaret yekpare bir varlık mıdır? Yoksa içinde birbirini tanımayan, farklı dilleri konuşan ve sürekli yetki kavgası veren bir “kalabalık” mı barındırır? G.I. Gurdjieff ve P.D. Ouspensky’nin “Dördüncü Yol” öğretisi, insanın trajedisini işte bu içsel bölünmüşlükle açıklar. Bu bölünmüşlüğü anlamak için kullanılan meşhur “At, Araba, Sürücü ve Efendi” metaforu, aslında kendini bilmek … Devamını oku
İnsanlık tarihi boyunca filozoflar ve mistikler, ruhsal özgürlük arayışında ‘İnsan nasıl gerçekten hür olur?’ sorusuna yanıt aramışlardır. Bu yazıda, felsefi bakış açısı ile ruhsal öğretilerin sunduğu özgürlük tanımı arasındaki farkları inceleyeceğiz. Platon bu anahtarı “öğrenmekte”, Aristo “düşünmekte”, Sartre “eylemde”, Camus ise “başkaldırıda” bulmuştur. Farabi ve İbn Rüşt gibi İslam filozofları ise rotayı “kalbe” ve “vicdana” … Devamını oku
Hayat, aslında uzun ve engebeli bir ruhsal yolculuktur. Bu yolculukta ilerleyebilmek için bazen heybeye yeni şeyler koymak değil, var olan yüklerden kurtulmak gerekir. 1840’ların Amerika’sında, “Oregon Yolu” olarak bilinen o meşhur göç güzergahında tuhaf bir manzara vardı. Batı’ya, yeni bir hayata doğru yola çıkan öncüler, yolun zorlu koşullarıyla yüzleştikçe vagonlarını hafifletmek zorunda kalıyorlardı.Yol kenarları; paha … Devamını oku
Evrensel Yasalar Işığında İrade ve Tekâmül Yolculuğu Yedi kere düş, sekiz kere kalk” sözü, Japon kültüründen gelen bir dayanıklılık ilkesi olsa da, ezoterik ve spiritüel öğretilerin derinliğinde bu prensip, basit bir inattan öte “varlığın zorunlu bir tekâmül yolculuğu” olarak karşımıza çıkar. Dünya hayatı; ruhsal varlığın kendini tanıması ve geliştirmesi için tasarlanmış bir okul ve bir … Devamını oku
Zihin, bir bahçıvanın elindeki toprak gibidir. Eğer toprağı (zihni) sadece dışarıdan gelen rüzgarların savurduğu yabani ot tohumlarıyla (negatif izlenimlerle) baş başa bırakırsanız, orası bir dikenliğe dönüşür. Ancak bahçıvan (farkındalık), toprağı temizler, onu taze su (sevgi) ve güneş ışığıyla (bilgi) beslerse, o toprakta kâinatın en güzel çiçekleri açar. Günümüzde sağlıklı yaşam ve zihni besleyen gıdalar denildiğinde … Devamını oku
Kadim bilgelik ve derin felsefi öğretiler, insanı “bütünü içinde barındıran bir parça” olarak tanımlar. Tıpkı bir su damlasının, ait olduğu okyanusun tüm kimyasal özelliklerini mikroskobik ölçekte içinde taşıması gibi; insan da varoluşun o muazzam potansiyelini bir “çekirdek” halinde özünde taşır. Bu durum bir kibir vesilesi değil; aksine, “yeryüzünde bir halife/temsilci” olarak var edilmenin getirdiği varoluşsal … Devamını oku
Hiç düşündün mü, zihninin o bitmek bilmeyen düşünce trafiği içinde aslında bir “durmaya”, yani nadasa ihtiyacı olduğunu? Gel seninle bir yolculuğa çıkalım, cevabı orada arayalım. Otobanda 140 km hızla giden bir araç sürücüsünü düşün. O hızda giderken etrafa baktığında ne görürsün? Aslında pek bir şey göremezsin. Manzara yoktur, sadece yanından akıp giden bulanık renkler vardır. … Devamını oku