خود و ذات

در هرج و مرج زندگی روزمره، یکی از فضایل پرتکرار و ضروری، فروتنی وجودی است. اما تواضع حقیقی نه عدم احترام به خود، بلکه آگاهی از ناتوانی ذات و تسلیم به حقیقت الهی است. یادگیری تعادل میان وقار و فروتنی مسیر روح را روشن میکند.